Botë

BOSTON GLOBE: Një president i papërshtatshëm për pandemi

Published

6 years ago

03 April, 2020

Gazeta prestigjioze amerikane BOSTON GLOBE, ka publikuar editorialin e bordit të saj redaktues, në të cilin kritikohet administrata amerikane për përgjigjen e saj ndaj pandemisë COVID-19. Me autorizim nga BOSTON GLOBE MEDIA, ne po e publikojmë në tërësi.

Bordi Redaktues

Shumë nga vuajtjet dhe vdekjet në ardhje ishin të parandalueshme. Presidenti i ka duart e gjakosura.

Copat po bien; qendra nuk mund ta përballojë” shkroi W.B. Yeats në vitin 1919. Një shekull më vonë, u bë e qartë: Epiqendra nuk mund ta përballojë. Vendimet katastrofike të Shtëpisë së Bardhë e kanë dënuar vendin më të pasur në botë me një sezonë të vuajtjeve të papërshkruara.

Shtetet e Bashkuara, një udhërrëfyes i kahmotshëm i progresit shkencor dhe inovacioneve në mjekësi, me institucione dhe spitale të veta të klasit botëror, tash janë shndërruar në nyje të një pandemie globale që ka sëmurë të paktën 745,000 njerëz dhe tashmë u ka marrë jetën më shumë se 35,000 vetave në gjithë botën.

Tani që numri i rasteve të konfirmuara në Shtetet e Bashkuara me COVID -19 mbi 140,000 – ka tejkaluar atë të shumë vendeve të tjera, amerikanëve u është shkruar që gjatë javëve në vazhdim, të shohin se si po u sëmuren anëtarët e familjeve dhe miqtë e tyre, të kenë frikë për fatin e vetvetes duke parë rritjen e numrit të viktimave.

Gjersa përhapja e koronavirusit të ri ka qenë agresive në të gjithë botën, goditjen e rëndë që do ta pësojnë Shtetet e Bashkuara, kemi mundur ta parandalojmë. Kur populli amerikan po mbërthehet për më të keqen e kësaj krize, ia vlen ta kujtojmë se shtrirja e virusit këtu nuk i atribuohet ndonjë akti të Zotit ose një okupimi nga jashtë, por një dështimi kolosal të lidershipit tonë.

Maskat e fytyrës janë bërë simbolikë e ruajtjes nga COVID-19 në tërë botën. Pritet që CDC të ju rekomandojë amerikanëve të bartin mbulesa të fytyrës gjatë daljeve jashtë

Epidemisë që pat nisur në Kinë i nevojitej një Shtëpi e Bardhë e cila do të mund të vepronte me nguti dhe me kompetencë për të mbrojtur shëndetin publik, duke qenë e informuar nga shkenca dhe e udhëhequr nga dhembshuria si dhe shërbimi për publikun. Asaj i duhej një administratë e cila do t’i shpërndante shpejt testet e besueshme në të gjithë vendin, që të izoloheshin rastet, të përcilleshin gjurmët dhe të ndalej përhapja e virusit, siç e bëri në mënyrë efektive Koreja e Jugut, por edhe që të prodhoheshin e të shpërndaheshin furnizime të vogla për shëndetësinë në tërë vendin.

Për të, nevojitej të ishte një president i Shteteve të Bashkuara që jep mesazhe të qarta, të qëndrueshme e shkencërisht të arsyetuara lidhur me gjendjen e epidemisë dhe për zgjidhjet e nevojshme, ai i cili do t’ju ofronte qytetarëve siguri në kohë të frikshme, dhe që do i udhëzonte qytetet dhe shtetet në mënyrë të vazhdueshme.

Ajo e kërkonte një lider i cili do ta vënte në rend të parë mirëqenien e vendit, para përfitimeve afatshkurtra nga bursa apo para perspektivës së tij për tu rizgjedhur, dhe i cili do të punonte me vendet e tjera për ta frenuar valën e rasteve të COVID-19 në gjithë botën.

Në të vërtetë, e kemi një president të mposhtur nga pandemia globale në dimensione epike. Një president, i cili në fund të janarit, kur u konfirmua rasti i parë me koronavirus në Shtetet e Bashkuara, e minimizonte rrezikun dhe këmbëngulte se çdo gjë ishte nën kontroll.

Një president i cili, në vend se që me këmbëngulësi t’i testonte të gjithë ata që ishin ekspozuar ndaj virusit, deklaroi se s’do ta preferonte zbritjen në breg të pasagjerëve nga një anije e infektuar, vetëm e vetëm për ta mbajtur (artificialisht) të ulët numrin e rasteve në vend.

Një president i cili në vazhdimësi, me mosbesimin e tij dhe me përbuzjen e fakteve shkencore, e ka vënë në lajthitje publikun me ato barnat e paprovuara për COVID-19, dhe i cili, javën e kaluar, bëhej me pishman nëse vendi do ta përmbyllte distancimin shoqëror në Pashkë, e më vonë, të shtunën, nëse do ta vendoste New York-un, New Jersey-in dhe Connecticut-in në karantinë.

Një president i cili është zotuar se do ta mbikëqyrë ndihmën e dedikuar për korporata, nga pakoja e fundit e përkrahjes në vlerë prej 500 miliardë dollarësh, një pjesë e së cilës do të derdhet në industrinë e udhëtimeve, ku investohet në familjen e tij.

Një president i cili ditëve të fundit, në një konferencë shtypi, e shpenzoi një pjesë të mirë të kohës duke u ankuar se sa e vështirë qenkash që një pasanik të shërbente në Shtëpinë e Bardhë, në kohën kur amerikanët kishin filluar ta humbnin punën, kujdesin shëndetësor dhe jetën e tyre.

Një president i cili e ka forcuar stigmatizimin racial duke e quajtur epideminë si një “virus kinez”, dhe i cili nuk arriti të krijojë bashkëpunim adekuat me vendet të tjera, që ato ta lokalizonin epideminë dhe që kësaj sëmundjeje t’i bëhej një studim.

Një president i cili i shmanget përgjegjësisë dhe i cili nuk e njeh, e lëre më ta pranojë autorsinë e së të vërtetës së hidhur nga dëshmia e shkencëtarit Dr. Anthony Fauci, i Institutit Kombëtar të Shëndetit: se kohëzgjatja e testimeve në vend ishte “gjë e dështuar”.

Koha është faktori kyç në përgjigje ndaj pandemisë: Mund ta shndërrojë atë në një shpërthim të lokalizuar që zgjatë ca javë, apo në një epidemi të pakontrollueshme që prekë me miliona njerëz.

Administrata e Trumpit ka bërë gabime kritike gjatë dy muajve të fundit, fillimisht duke vendosur që ta zhvillojë testin e vet diagnostik, i cili më pas dështoi, në vend se ta miratonte testin e Organizatës Botërore të Shëndetësisë – një veprim që gjunjëzoi përgjigjen amerikane ndaj koronavirusit, e që sipas vlerësimit të ekspertëve të shëndetit publik, do të kushtojë me jetën e mijëra, nëse jo qindra mijëra amerikanëve.

Guverantori i New Yorkut, Andrew Cuomo, ka deklaruar se shteti i tij do të mbetet pa respiratorë të nevojshëm brenda 6 ditësh

Në vend se, siç pritej, të bënte përpjekje për një mobilizim federal, që me shpejtësi të shpërndaheshin veshjet e nevojshme, maskat dhe respiratorët për spitalet e pajisura dobët, për mjekët dhe infermierët anembanë vendit, të cilët u lanë të pambrojtur gjatë trajtimit të pacientëve që po shtoheshin në numër, administrata ishte e zënë për t’i mundur me çmim shtetet individuale (përfshirë këtu edhe shtetin Masaçusets) gjatë përpjekjeve të tyre për të blerë materiale shëndetësore.

Ajo shkoi zvarrë derisa u thirr në Ligjin e Prodhimit të Mbrojtjes, në mënyrë që respiratorët dhe maskat në mungesë por shumë të kërkuara, të nisin së prodhuari, e që tu shpërndaheshin spitaleve në mbarë vendin, kur ato po ballafaqohen me pikun e ciklit të kësaj epidemie.

Ajo i la guvernatorët dhe kryetarët e komunave në lloç, të cilët po i përgjërohen për ndihmë.

Muaj të tërë, të cilët kjo administratë i humbi me përgënjeshtrime të rrezikut, e pastaj me gabimet vijues në hapa, krijuan eksponencialisht më shumë raste me COVID-19 se sa që ishin të nevojshme. Me fjalë të tjera, presidenti i ka duart e gjakosura.

Nuk është e tepërt që amerikanët të kërkojnë nga udhëheqësit e tyre kompetencë, dhe që të informohen për përgjigjen ndaj një krize të përmasave historike.

Përkundrazi, ata e kanë një Shtëpi të Bardhë të shëmtuar nga korrupsioni dhe paaftësia, e cila me mesazhe të përziera i turbullon bursat dhe atyre ua shkund sigurinë.

Në vend të dhembshurisë dhe qartësisë, Presidenti, në fjalimet e tij gati të përditshme drejtuar kombit, portretizon vrazhdësi, kujdes për veten dhe mungesë të orientimit.

Duke rrapëlluar me barna të paverifikuara dhe me karantina të mundshme para publikut, sikur të ishte në ndonjë reality show me egzibicione, ai më shumë të shqetëson se sa që të ofron siguri. Pandemia po na flet se tiparet më të këqija të kësaj presidence nuk janë thjesht vetëm një ushqim për komeditë e mbrëmjes në TV; ato po na kushtojnë me jetë, me mirëqenie dhe me shëndet të mendjes kolektive.

Shumë pika kyçe të vendimmarrjes në këtë krizë tashmë i kemi prapa shpine, mirëpo ende kemi të tjera në dukje. Për hir të vetes sonë, çdo amerikan duhet të shpresojë për një mrekulli të kthesës – dhe se strategjia shumë-pak, tepër-vonë e Task Forcës së Shtëpisë së Bardhë, tani e tutje do të mund të parandalojë një përhapje të mëtutjeshme të sëmundjes e të shkatërrimit ekonomik në shkallë të lartë. Por, vie nëntori, e në sytë e Presidentit duhet kërkuar llogari për jetërat e humbura dhe për vuajtjet e mëdha që mund të evitoheshin.

Artikulli është ribotuar në shqip me autorizimin e autorëve.

Ndalohet kopjimi dhe ribotimi i artikullit apo pjesëve të tij pa pëlqimin e autorit. Përktheu dhe përshtati: Visar Hoti

Botë

Trump paralajmëron udhëheqësit e rinj të Venezuelës se do ta paguajnë një “çmim shumë të madh” nëse nuk bashkëpunojnë

Published

3 days ago

05 January, 2026

Redaksia

Me ish-udhëheqësin e rrëzuar të Venezuelës, Nicolas Maduron, tashmë në një burg amerikan, presidenti amerikan, Donald Trump, paralajmëroi udhëheqësit autoritarë të vendit të Amerikës së Jugut se do ta “paguajnë një çmim shumë të madh” nëse nuk “bashkëpunojnë” me Uashingtonin, edhe mes shqetësimeve globale për sulmin ushtarak amerikan.

Trump, në një intervistë të publikuar më 4 janar në The Atlantic, paralajmëroi presidenten në detyrë të Venezuelës, Delcy Rodriguez, se “nëse ajo nuk bën atë që është e drejtë, do të paguajë një çmim shumë të madh, ndoshta më të madh se Maduro”.

Rodriguez, e krahut të majtë politik, ishte zëvendëspresidente e Maduros përpara se të emërohej presidente në detyrë më 4 janar. Ajo e quajti veprimin e SHBA-së shkelje të Kartës së OKB-së dhe u zotua se “ne nuk do të jemi kurrë më skllevër”.

Maduro, më 4 janar, ndodhej në një burg amerikan pasi ishte transportuar në Nju Jork pas kapjes së tij nga forcat amerikane gjatë sulmit që u dënua nga Irani, Rusia dhe aleatë të tjerë të vendit të Amerikës së Jugut, por u përshëndet nga venezuelianët që jetojnë në mërgim.

Një video e postuar nga Fox News në rrjetet sociale tregonte Maduron, 63 vjeç, duke u shoqëruar nga agjentë federalë dhe duke u thënë gazetarëve: “Natën e mirë, Gëzuar Vitin e Ri.”

Ai dhe bashkëshortja e tij — e cila gjithashtu u kap gjatë bastisjes — planifikohet të paraqiten në gjykatë më 5 janar për t’u përballur me akuza për drogë.

Në një konferencë shtypi, Trump e përshëndeti operacionin ushtarak në Venezuelë, por nuk dha detaje.. Një gjeneral i lartë amerikan tha se 150 avionë amerikanë ishin përfshirë në sulm pas muajsh përgatitjesh.

Shifrat e viktimave nuk u zbuluan. Trump tha se disa zyrtarë amerikanë u plagosën, por shtoi se ata janë mirë. Ndërkohë, Kuba tha se 32 anëtarë të forcave të saj të sigurisë u vranë në Venezuelë gjatë sulmit amerikan.

Trump shkaktoi reagime kur tha se Shtetet e Bashkuara do ta “drejtojnë” përkohësisht vendin e Amerikës së Jugut “derisa të vijë momenti kur të mund të bëjmë një tranzicion të sigurt, të duhur dhe të matur”.

Nuk ishte menjëherë e qartë se çfarë nënkuptonte Trump me atë që SHBA-ja do ta “drejtojë” vendin. Ai u tha gazetarëve se po “caktonte njerëz” nga kabineti i tij për të qenë përgjegjës në Venezuelë, pa dhënë detaje shtesë.

Zyrtarë të administratës amerikane — përfshirë sekretarin e Shtetit, Marco Rubio — nuk dhanë sqarime kur u pyetën gjatë emisioneve televizive më 4 janar për planin e Trumpit.

Rodriguez sinjalizon gatishmëri për pajtim

Gjykata e Lartë e Venezuelës urdhëroi që Rodriguez të merrte rolin e presidentes në detyrë të qeverisë së majtë.

Trump fillimisht shprehu mbështetje për Rodriguez, duke thënë se “ajo në thelb është e gatshme të bëjë atë që ne mendojmë se është e nevojshme për ta bërë Venezuelën sërish të madhe”.

Rodriguez — e cila mbështetet nga ushtria venezueliane — fillimisht u shfaq sfiduese, duke e quajtur Maduron “presidentin e vetëm” të vendit dhe duke e cilësuar sulmin amerikan si një “njollë të tmerrshme” në marrëdhënie.

Pasi Trump sinjalizoi se ishte gati të kryente një valë të dytë veprimesh ushtarake në Venezuelë nëse do të ishte e nevojshme, Rodriguez zbuti qëndrimin e saj, duke shkruar në rrjetet sociale herët më 5 janar se Karakasi kërkonte një marrëdhënie “të balancuar dhe të respektueshme” me Uashingtonin.

“Ne i shtrijmë një ftesë qeverisë amerikane për të punuar së bashku në një agjendë bashkëpunimi që synon zhvillimin e përbashkët,” shkroi ajo.

Sulmet amerikane në Venezuelë dhe kapja e Maduros u dënuan ashpër nga disa aleatë të Karakasit, si dhe nga Sekretari i Përgjithshëm i OKB-së, Antonio Guterres, i cili tha se veprimi ushtarak amerikan vendos një “precedent të rrezikshëm”.

Agjencitë e lajmeve cituan burime që thanë se Këshilli i Sigurimit i OKB-së do të mblidhet në orën 10:00 të mëngjesit më 5 janar për të diskutuar operacionin amerikan. Kolumbia, e mbështetur nga Rusia dhe Kina, kërkoi seancën, thanë diplomatët.

Reagimi i diasporës venezueliane

Për Jesus Guarecucon, një mjek venezuelian në fund të të tridhjetave që jeton në Miami, Florida, lajmi solli një ndjenjë lehtësimi të shumëpritur.

“Ne jemi absolutisht të lumtur për atë që ndodhi. Kjo është diçka që e kemi pritur për kaq shumë kohë”, i tha Guarecuco Radios Evropa e Lirë.

Guarecuco tha se shumë venezuelianë ndihen sikur nuk janë dëgjuar, pavarësisht viteve të tëra thirrjesh drejtuar komunitetit ndërkombëtar, përfshirë Kombeve të Bashkuara.

Guarecuco jeton në Shtetet e Bashkuara që nga viti 2018, pasi u largua nga Venezuela dhe kërkoi azil politik, për të cilin tha se erdhi si pasojë e përndjekjes së lidhur me aktivitetin e tij politik opozitar. Ai tha se zhvillimet janë pritur me një përzierje lehtësimi dhe pasigurie mes venezuelianëve.

“Shumë venezuelianë janë të hutuar për atë që do të ndodhë më pas. Mendoj se kjo është si një lojë shahu. Duhet të bëhen shumë lëvizje politike”, tha ai, duke shprehur shpresën se ky veprim do të çojë drejt një qeverie tranzitore dhe, përfundimisht, drejt vendosjes në pushtet të kandidatit opozitar Edmundo Gonzalez.

“Ne e dimë që do të marrë kohë, por kjo është ajo që po presim”, tha ai.

Ai shtoi se çdo përfshirje amerikane ka të ngjarë të shoqërohet me marrëveshje të reja, veçanërisht lidhur me naftën, nga të cilat, sipas tij, mund të përfitojnë të dy ekonomitë.

“Nëse i pyet njerëzit e zakonshëm, atyre në të vërtetë nuk u intereson nafta”, tha ai. “Ajo që duan është largimi i Maduros, bashkë me rrethin e tij të ngushtë. Ata duan një qeveri të re, një Venezuelë të re ku njerëzit mund të punojnë, të kenë mundësi dhe një vend të ri. Kjo është ajo që po presim”, tha Guarecuco.

| Radio Evropa e Lirë

Botë

Zvicra përballë sfidës së identifikimit të viktimave të zjarrit

Published

6 days ago

02 January, 2026

Redaksia

Hetuesit në Zvicër më 2 janar do të nisin detyrën e vështirë të identifikimit të trupave të djegur në zjarrin që përfshiu një bar të mbushur me njerëz që la të vrarë afër 40 persona në një ndej për Vitin e Ri në resortin e skijimit në Crans-Montana.

Sipas zyrtarëve zviceranë, për shkak të djegies së rëndë që kanë pësuar shumica e viktimave që gjendeshin në barin Le Constellation, mund të duhen disa ditë që të identifikohen të gjithë viktimat e zjarrit.

Si pasojë e zjarrit janë lënduar më shumë se 100 të tjerë, shumë nga të cilët janë në gjendje të rëndë.

“Detyra e parë është të identifikojmë të gjitha trupat”, tha kryetari i Crans-Montanas, Nicolas Feraud, gjatë një konference për media të enjten mbrëma. Sipas tij, ky proces mund të marrë disa ditë.

Mathias Reynard, kreu i qeverisë së kantonit të Valaisit, tha se ekspertët po përdorin mostra dentare dhe të ADN-së për identifikimin e viktimave.

“E gjithë kjo punë duhet të bëhet sepse informacioni është aq i tmerrshëm dhe i ndjeshëm, sa që asgjë nuk mund t’u thuhet familjeve pa qenë 100 për qind të sigurt”, tha ai.

Italia dhe Franca janë ndër vendet që kanë njoftuar se disa nga shtetasit e tyre rezultojnë të zhdukur, ndërsa ministri i Jashtëm i Italisë, Antonio Tajani, do ta vizitojë Crans-Montana të premten, tha ambasadori italian në Zvicër, Gian Lorenzo Cornado.

Australia tha po ashtu se një shtetas i saj është lënduar.

Zyrtarët zviceranë kanë thënë se afër 40 persona janë vrarë, por Italia ka thënë se numri i viktimave është 47, bazuar në informacionet e marra nga autoritetet zvicerane.

Policë dhe një autoambulancë shihen në vendin ku shpërtheu zjarri në Zvicër.

Cornado tha se tashmë janë identifikuar të gjithë përveç pesë prej 112 të plagosurve. Ai shtoi se gjashtë shtetas italianë rezultojnë ende të zhdukur, ndërsa 13 të tjerë janë të shtruar në spital. Tre italianë janë riatdhesuar të enjten dhe edhe tre të tjerë do të kthehen në shtetin e tyre të premten.

Ende mbetet e paqartë se çfarë e shkaktoi zjarrin. Autoritetet thanë se duket se ngjarja ishte një aksident, e jo një sulm.

Rrëfimet e disa të mbijetuarve dhe videove të publikuara në rrjetet sociale kanë sugjeruar se tavani i bodrumit të lokalit mund të ketë marrë flakë kur qirinjtë me shkëndija iu afruan afër. Për shkak të zjarrit, autoritetet në Zvicër kanë shpallur pesë ditë zie.

| Radio Evropa e Lirë

Botë

WSJ: Kushner heq dorë nga investimi në Serbi

Published

3 weeks ago

16 December, 2025

Redaksia

Jared Kushner, dhëndri i presidentit amerikan, Donald Trump, është tërhequr nga projekti për ndërtimin e një hoteli në Beograd, raportoi gazeta Wall Street Journal më 15 dhjetor.

Projekti ishte parashikuar në vendin e ish-godinës së Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë së Jugosllavisë, e cila u shkatërrua gjatë bombardimeve të NATO-s në vitin 1999.

Kompania e Kushnerit “Affinity Partners” kishte planifikuar të ndërtonte aty një hotel luksoz.

Lajmi erdhi në ditën kur Prokuroria Publike për Krim të Organizuar në Serbi ngriti aktakuzë ndaj ministrit aktual të Kulturës, Nikolla Sellakoviq, për shkelje gjatë heqjes së statusit të pronësisë së objekteve kulturore ndaj ish-ndërtesës së Shtabit të Përgjithshëm, në qendër të Beogradit.

Sellakoviq akuzohet për keqpërdorim të detyrës zyrtare dhe falsifikim të dokumenteve zyrtare.

“Për shkak se projektet e mëdha duhet të bashkojnë, jo të ndajnë, dhe nga respekti për qytetarët e Serbisë dhe Beogradit, ne tërhiqemi nga aplikimi ynë dhe këtë herë qëndrojmë mënjanë”, deklaroi një zëdhënës i kompanisë private investuese të Kushnerit, “Affinity Partners”, sipas Wall Street Journal.

Radio Evropa e Lirë iu drejtua kompanisë “Affinity Partners” për konfirmim dhe koment dhe është në pritje të përgjigjes.

REL-i kontaktoi edhe Presidencën e Serbisë, por ende pa përgjigje.

Prokuroria për Krim të Organizuar po kryen hetime që nga maji për falsifikimin e dyshuar të dokumenteve, të cilat shërbyen si bazë që Qeveria e Serbisë t’i hiqte statusin e pronësisë kulturore ish-ndërtesës së Shtabit të Përgjithshëm në Beograd.

Sipas akuzave të mëparshme nga Zyra e Prokurorit, drejtori i Institutit Republikan për Mbrojtjen e Monumenteve të Kulturës, Goran Vasiq, pranoi falsifikimin e dokumenteve.

Bazuar në atë dokumentacion, Ministrisë së Kulturës, e cila udhëhiqet nga Sellakoviq nga radhët e Partisë Përparimtare Serbe (SNS) në pushtet, i është dorëzuar një iniciativë për miratimin e vendimit për heqjen e statusit të pronësisë kulturore ndaj ish-ndërtesës së Shtabit të Përgjithshëm.

Sellakoviq u mor në pyetje më 4 dhjetor dhe, pasi dha dëshminë e tij, ai nuk foli për procedurat, por bëri akuza dhe fyerje kundër Prokurorisë për Krimin e Organizuar.

Pa ofruar ndonjë provë, ai e akuzoi atë se vepron sipas urdhrave të disa qendrave të pushtetit, të cilat nuk i emëroi, por tha se synojnë rrëzimin e Qeverisë në Serbi dhe të presidentit serb, Aleksandar Vuçiq.

Më 11 dhjetor, Vuçiq tha se, në rast se ngrihet aktakuzë për rastin e ish-godinës së Shtabit të Përgjithshëm, ai do t’i falë të gjithë ata që “dyshohet se kanë marrë pjesë në mashtrime”.

“Nuk do t’ua jap mundësinë t’i ndjekin penalisht ata që nuk kanë faj. Unë jam fajtori. Unë jam ai që dëshiroja modernizimin e Serbisë. Unë jam ai që dëshiroja të sjell një investitor të madh”, tha Vuçiq.

Më 7 nëntor, Kuvendi i Serbisë miratoi një ligj të veçantë që i hoqi ish-ndërtesës së Shtabit të Përgjithshëm statusin e pasurisë kulturore, duke i hapur rrugë ndërtimit të një kompleksi luksoz.

Ky projekt nxiti kundërshtime nga demonstrues antiqeveritarë, opozita dhe ekspertët që kërkojnë ruajtjen dhe restaurimin e ndërtesës së shekullit 20.

Kushner, përndryshe, ka plane për një projekt edhe në bregdetin Adriatik të Shqipërisë.

Projekti parashikon shndërrimin e Ishullit të Sazanit – të mbushur me bunkerë dhe tunele të braktisura nga epoka komuniste – në një vendpushim luksoz.

Projekti prej 45 hektarësh, i miratuar nga Komiteti i Investimeve Strategjike më 30 dhjetor 2024, vlen 1.4 miliard euro dhe pritet të krijojë rreth 1.000 vende pune në Shqipëri.

Megjithatë, nuk ka ende informacione publike nëse kontratat janë nënshkruar, nëse lejet mjedisore janë lëshuar, nëse studimet e fizibilitetit kanë përfunduar apo planet e ndërtimit janë miratuar.

| Radio Evropa e Lirë